یکی از اولین ابزارهای سنجش زمان ساعت آبی بوده است که احتمال داده می‌شود در ایران اختراع شده باشد. از حدود ۴ هزار سال قبل نشانه‌هایی از استفاده از ابزار برای سنجش زمان مشاهده شده است. در مصر- ایران- عراق- هندو تمدنهای قدیم ابزارهایی پیدا شده که باستان شناسان می گویند برای سنجش زمان بوده است. اما بنظر بیشتر پژوهشگران این ابزارها برای سنجش زمان نبوده بلکه بیشتر جنبه مذهبی و دینی و برای مناسبتهای دینی بوده است. امروزه دستگاه سنجش زمان را ساعت می گویند که مهمترین ابزار برای اندازه گیری زمان

است. ساعت با فرم نوینش (۲۴ ساعتی) از قرن پانزدهم رایج شد و در یک قرن گذشته رواج عمومی پیدا کرده است .

در روستای قمیشلو هم پدربرزگهای ما به خوبی ساعت کاسه ای را به یاد دارند که در هنگام نیاز از آن استفاده می کردند مانند زمان بندی و تقسیم آب و....



ساعت دیگری که مردم روستا به خوبی آن را یاد دارند و مختص خود روستا می باشد بیک داش (سنگ بزرگ)یا همان کلگه داشه (سایه ی سنگ) نام دارد که از سایه مرتبط با این سنگ بزرگ که در نزدیکی روستا قرار داشت استفاده می کردند خصوصا کشاورزان و چوپانان