در کتاب الاصفهان نوشته میرجناب به اطلاعات جالبی در مورد اصفهان برخوردم که خالی از لطف نیست:

 جمعيت اصفهان در دوره شاه عباس بزرگ بين هفتصد هزار تا يک ميليون نفر نوشته اند. شاردن نوشته که اصفهان به اندازه لندن جمعيت دارد

جمعيت شهر از دويست سال قبل کاهش يافته ولي ششصد هزار نفر آن را که سياحان قرن هفدهم نوشته اند به نظر صحيح مي آيد

به شکلي که ميرزا حسن خان فرزند محمد ابراهيم خان تحويلدار اصفهان و مولف جغرافيايي اصفهان جمعيت شهر را در دوره سلطنت فتحعلي شاه قاجار 250 هزار،محمد شاه قاجار 170 هزار و در سال 1294 ه.ق 50 هزارنفر ضبط کرده اند

علت اصلي کاهش جمعيت شهر را به دلايل مختلفي بيان کرده اند از جمله بعد از سلطنت افغانها به اصفهان و شيوع بيماري و مرض جمعيت را کاهش داده

البته در دوره ناصرالدين شاه قطعي سختي در اصفهان به وجود مي آيد به شکلي که جمعيت به نصف کاهش ميابد هنوز آن خاطره شوم زبانزده خاص و عام هست به شکلي که گفته اند:

گراني که آمدم آدمخواري باب گشت    هزار و دويست است و هشتاد و هشت

طبق سرشماري آبان 1335 شهر اصفهان 254 هزار جمعيت  که 95 در صد اين عده مسلمان و 2 در صد يهود و دو درصد مسيحي (ارامنه) مي باشد

در سال 1345 جمعيت شهر 423 هزار 777 نفر و جمعيت استان 1،706،759 هزار نفر گزارش شده

لازم به ذکر است که اصفهان در ادوار گذشته از شهرهاي مهم به شمار مي آمده و در دوره اي از تاريخ پايتخت به شمار مي آمده از جمله در دوره سلجوقيان و صفويان

اصفهان  درسرشماری 90 با جمعیت1978168  نفر وباوسعت 235 کیلومتر مربع سومین شهر پرجمعیت ایران می باشد